LOD jest pomocnym językiem uzgodnienia oczekiwań, ale nie zastępuje specyfikacji projektu. Przy zamawianiu modelu trzeba określić, jaką decyzję ma wspierać każdy element. Inne wymagania będzie mieć analiza układu przestrzennego, a inne koordynacja połączeń.
Trzy poziomy w skrócie
W podejściu BIMForum LOD opisuje rozwój i wiarygodność reprezentacji elementu, nie tylko liczbę detali. W uproszczeniu LOD 200 dotyczy reprezentacji przybliżonej, LOD 300 — określonej geometrii możliwej do odczytania z modelu, a LOD 350 rozszerza ją o istotne styki z innymi elementami. Dokładne wymagania zależą od kategorii elementu i przyjętej edycji specyfikacji.
Źródłem definicji jest LOD Specification BIMForum. W dokumentacji zamówienia wskaż konkretną wersję, zamiast pozostawiać sam numer bez odniesienia.
Dlaczego cały model nie musi mieć jednego LOD?
W praktyce różne elementy służą różnym celom. Potrzeba dokładnego odwzorowania otworu nie oznacza, że trzeba równie szczegółowo opracować wszystkie wyposażenia. Użyteczna specyfikacja powstaje na poziomie kategorii lub grup elementów.
Przygotuj tabelę zakresu. W osobnych kolumnach zapisz geometrię, dane opisowe, źródło informacji, ograniczenia i odpowiedzialność za zatwierdzenie. Taki zapis jest bardziej operacyjny niż ogólne hasło „model wysokiej jakości”.
LOD nie jest tolerancją pomiarową
W Scan to BIM niezależnie ustal dopuszczalne odchylenie modelu od pomiaru i metodę sprawdzenia. Określ, czy nierówna ściana ma zostać przedstawiona jako uproszczony element, czy jej odchylenie jest istotne dla celu projektu. Nie przypisuj automatycznej wartości w milimetrach do samego poziomu LOD.
Zapisz też, co zrobić w miejscach zasłoniętych. Brak danych nie powinien zamieniać się w pozornie pewną geometrię. Dopuszczalne założenia, oznaczenia i potrzebę uzupełnienia materiału trzeba uzgodnić z odbiorcą.
Jak ustalić kryteria odbioru?
- Wskaż elementy, które muszą znaleźć się w modelu.
- Określ wymagane informacje i ich źródła.
- Opisz dokładność oraz sposób kontroli.
- Wymień elementy wyłączone z zakresu.
- Zatwierdź fragment referencyjny przed dalszą realizacją.
Próbka pozwala omówić niejednoznaczności bez poprawiania całego obiektu. Warto wybrać obszar reprezentatywny, a nie wyłącznie najprostszy fragment.
Dobierz zakres do decyzji, nie do hasła
Wyższy numer nie zawsze oznacza lepsze dopasowanie do zadania. Nadmierna szczegółowość zużywa czas i może utrudnić pracę, jeżeli nie wspiera celu. Z drugiej strony zbyt uproszczony model nie odpowie na pytania koordynacyjne.
Przy modelowaniu z chmury punktów zaczynamy od przeznaczenia pliku, listy elementów i danych wejściowych. Dzięki temu zakres można wycenić i odebrać na podstawie konkretnych ustaleń.
